Sot u nda nga jeta nje shok i familjes sime nje djale i familjes Kadhe.Agron Kadhe nuk do ta shoh me ne rrugicen time ne lagjen Kastriot. Ajo rruga jone e stadiumit qe te conte te tribuna C me se fundi u rikontruktua dhe Agroni artiti ta shoh ashtu sic ne e enderronim se bashku.I pari komshi qe do takoja ishte Goni fjalepak dhe puneshume.Nje jete te tere kishte punyar per te ndertuar ate shtepi ngjitur me kabinen elektrike dhe dy djemte e tij u bene shoke te mire per kedo ne rrugice.Heren e fundit e takova ne tetor dhe ai sikur me tha :

Gimi do shkoj kjo qenka jeta ,,

Jo -i thashe ,Goni tani ne kemi kohen ta jetojme me ate qe dhame per femijet dhe familjet tona.Ai i menduar tundi koken dhe nuk erdhi te pinte kafene e fundit me mua.

Jo – kam probleme me stomakun ,mesaduket kam pire shume kafe turke me tha me te qeshur dhe u largua me shpresen se do takoheshim .Komshijte me treguan se ishte semure ndaj nuk qendronte shume jashte ne rrugice.Sot me duhet te kerkoj nga miqte ne sofer te shkrujne sa me shume per te ,per mikun tim Agron.Ata kishin ardhur nga tepelena, me duket qysh pas lufte dhe kishin bere emer te mire ne lagje.Baba Turhani kishte edukuar djem te shkelqyer dhe nje vajze te cilet ishin martur dhe trasheguar me femije, por te gjithe njerez te punes dhe te komshise se mire.Ngushellime dy djemve, Irvi ,Agli, vellezerve ,bashkeshortes Vasilika dhe familjes.

Te qofte dheu i lehte shoku dhe miku im Agron Kadhe.